سیف الملوک صفحہ 22
|
اس نسخے دی کرن مطالع دیہن اصلاح نہ اکن |
میں شاگرد نکارے اوتے نظر مہر دی تکن |
|
اوگن ہارے دے لکھ اوگن پلادے چھپا ہو |
سچے مرد نگاہ کرم دی نام اللہ دے پاہو |
|
میں ہاں نال پلیتی بھریا سخن ہونون کد سُچے |
جہئے بھانڈے تیہے آوازے کیا نیویں کیا اوچے |
|
چوہڑے دا پُت مومن ہوندا جا ں ملدا استاداں |
سخن میرے چاپاک بناون ہے توفیق آزاداں |
|
توڑے پتھر سخن بندیدے کریو سونا چاندی |
شعر میرے پر کرو نگاہاں پارس نظر جنہاں دی |
|
جو سبہ گل سچانویں لکھی پیر سچے دی گھلی |
اوہ خطائی میرے بھائی جو جو بات اوتی |
|
ہر ہر جائی رخنہ موری اندر سارا خالی |
ویکھ الغوزہ سوکی لکڑ اگی بالن والی |
|
نیک انیک آوازے نکلے پھوک جدوں وچہ ٹوری |
جاں مردے مونہہ لائی بھائی کج لئی ہر موری |
|
وچوں بُھگی باہروں ڈنگی کجی کچے چمدی |
سارگیوں تک حال اساڈا خشک لکڑ کس کمدی |
|
باراں گان لگی جدیاراں تاراں چاہڑو جائی |
کلیاں موڑا تے کئیں بہنن چھیک پئے ہرجائی |
|
چپ کراوے کن مروڑے فیر سُراں پر لیاوے |
بے سُر بولے تاں بول اسدا بولی شوہ نہ بہاوے |
|
جس اوہ رنگ ہوا نہ پائی کداوس بات پچھانی |
یار بولائی سر پر بولے ہر گنئیں من بھانی |
|
پکے بول سناندا پاندا جاں سر ہتھ سچے دا |
اندر خالی تے منہ کالا طبلہ چم کچے دا |
|
میں کریؤں ہتھ وانگ بلوچے جدھر چلاوے چلاں |
اتنی رمز پچھانو یارو بہت کہاں کی گلاں |
|
التماس پیش خوانندگان و
نویسندگان و شنوندگان کہ پردہ پوشی کنند |
|
|
آپوں چنگا جے کوئی ہووے ہر نوں بھلا تکیندا |
دانشمندوں سنو تمامی عرض فقیر
کریندا |
|
نکتہ چینی فتنہ دوزی بھلیاں دا کم ناہیں |
تک تک عیب نہ کردے واندے چنگے
لوک کداہیں |
|
کاہنوں گل کسے دی کرنی میں بھی شاعر بہا کہے |
عیبوں پاک خداوند آپوں کون کسے
نوں آکھے |
|
تہوڑا بہتا شعر سخن دا گھاٹا وادہا جاناں |
میرے نالوں ہر کوئی بہتر مہیں
نیچ ایاناں |
|
احمد یار مصنف وانگر تاں کوئی معلم کردا |
جتھے جتھے گہاٹا واہدا جے میں
انگل دہردا |
